Showing posts with label උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ. Show all posts
Showing posts with label උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ. Show all posts

Saturday, June 2, 2012

උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ (අවසාන කොටස)

උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ බැලුවෙ නැත්නම්




ඉතාමත් වෙහෙසකර ලෙස රෝහලෙන් සන්ධ්‍යාව පිටතට ගන්නට කුමාරටත් කුමාරගේ යහළුවාටත් හැකිවිය.කෙසේ හෝ ඇය රැගෙන යන බලාපොරොත්තුව  ඔහුගේ සිතේ තිබෙන්නට ඇත. එය ඉටුකර ගැනීමට ඉතා වෙහෙසක් දරණ්නට සිදු වුවද එය ඉතා පරිශ්‍රමයෙන් සිදු කරනුයේ රෝගාතුරව සිටින සන්ධ්‍යාට තවත් දුකක්නම් නොදෙන්නට වග බලා ගනිමින්.රෝහලින් පිටව යන්නට ගිය කුමාරටත් සන්ධ්‍යාටත් තව තවත් දෛවය සරදම් කරන්නේ ඇයිදැයි නොහැගේ.රෝහලේ ප්‍රධාන දොරටුව අභියසින් පැමිණෙන සන්ධ්‍යාගේ අයියලා දෙදෙනෙක් මුහුණට මුහුණ මුණ ගැසෙන්නට ප්‍රථම ඉක්මන් වූ කුමාරගේ යහළුවා සන්ධ්‍යාගේ අයියලා මුණ ගැසී කථාකරන්නට සැරසුනේ ඔවුන්ගේ අවධානය වෙනතක යොමු කරන්නට වගේම සන්ධ්‍යාට හා කුමාරට මෙතනින් පලා යන්නට.අයියලා සමග කෙටි කථාබසක නියැලුණ කුමාරගේ යහළුවා ඉක්මණින් පා තැබුවේ කුමාර හා සන්ධ්‍යා ඔවුන් මග හැර ගිය දිසාව ඇසින් දුටු නිසාවෙනි.


රාජකාරිය දේවකාරිය මෙන් අකුරට ඉටුකල යහළුවානම් සෑබෑ යහළුවෙක් බව නම් අමතක නොකල යුතුමය.අසනීප සන්ධ්‍යා රැගෙන වේගයෙන් දිවගිය කුමාරටද මහන්සියක් දැණුන නිසා වේගය බාල කලේ මට මේ තරම් අමාරුනම් මේ අහිංසකීට කොහොම ඇද්දැයි සිතමින්.මොවුන් දෙදෙනා පිටුපසින් දිව ආ යහළුවා ඉක්මණින් කුලීරථයක් සොයා මොවුන් දෙදෙනා ඊට නැග්ගුවේ යහළුකමේ අරුත නියමාකාරව පසක් කරමින්.කුමාරට සහ සන්ධ්‍යාට සුභ පැතූ කුමාරගේ යහළුවා නික්ම යන්නට ප්‍රථම මම එනකම් මම කියපු විදියට වැඩ කරපන් යැයි කුමාරට විදානයක ස්වරයෙන් අවසන් වචන කිහිපයත් යහළුවා වෙනුවෙන් අහසට මුදා හරිමින්

කුලී රථය ටික දුරකට වුවද සියල්ලන්ගෙන්ම නිදහස් වී තමාගේම ලොවක් තනා ගන්න යන ගමන ගැන දෙදෙනාම කම්පා නොවූහ.කුමාරගේ යහළුවා ඔවුන් දෙදෙනාට තාවකාලික නැවතුමක්ද සකසා දෙන්නට ඉදිරිපත්ව සිටි නිසා යහළුවාගේ තොරතුරුද රැගෙන කිසිම දාක සිහිනයෙන්වත් එන්නට බලාපොරොත්තු නොවූ ප්‍රදේශයකට පැමිණියේ සන්ධ්‍යාගේ දෙමාපියන්ගෙන් හා සහෝදරයන්ගේ ඇස් වලින් වසන් වෙන්නටයි.දිගු ගමනක අවසානය පුදුමාකාර වෙහෙසක් සන්ධ්‍යාට එක්කලේ තාමත් අසනීපව ඇය සිටි නිසාවෙනි.කරත්ත වල  කුලීරථ කිහිපයක ගමනේ අවසානය සිදු කලද දැඩි වෙහෙසකාරී බව සන්ධ්‍යාට දැනුනද කුමාර හට ඒ බව නොපැවසුවේ ඇය ගැන කරදර වේයැයි සිතමින්..

කොළඹට ආ සන්ධ්‍යාත් කුමාරත් අමුතුම ලොවකට ආවා සේ හැගුනේ ගමට වඩා නගරය කලබලකාරී නිසාවෙනි.යහළුවාගේ තොරතුරු මත ඔවුන් හට සපයා තිබූ තානායම සොයා ගැනීමට ඔවුන්ට මහත් වෙහෙසක් දැරුවද සොයා ගැනීමට නොහැකි විය.විස්තර අසා ගැනීමට කුලීරථ රියෙදුරෙක් ලග නැවතුණු කුමාර ආපහු හැරෙන විට දුටුවේ සිහි සුන් වූ සන්ධ්‍යාගේ සිරුර මහපොලොව මත වැටී තිබූ ආකාරයයි.මුවින් ගලායන ලේ පහරින් තව තවත් සන්ධාගේ ජීවිතය ගැන බියක් හිතේ එහෙ‍ මෙහෙ වෙද්දි ඉකිමණින් කුලී රථයේ  නංවාගෙන ලගම ඇති රෝහලක‍ට රැගෙන යන්න යැයි රියදුරාට කුමාර කීවේ හීනෙන් වගේ.රෝහලට යන අතර මගදිවත් සන්ධ්‍යාගෙන් හැල හොල්මනක් නැත. "සුදු මැණිකේ, සුදු මැණිකේ" කුමාර හඩමින් ඇය ඇමතුවාය.නැත ඇගෙන් පිළිතුරක්නම් නැත.

වහාම රෝහලට ඇතුලත් කල සන්ධ්‍යාට ප්‍රතිකාර සිදුකලේ ඇගේ ජීවිතේ අවධානම ගැන කුමාරටත් නොසෑහෙන්න වෛද්‍යවරයා දොස් පවරමින්.අහිංසක කුමාරද වෛද්‍යවරයා ඉදිරියේ දණින් වැටී සන්ධ්‍යාව සනීප කර දෙනමෙන් ඉල්ලීය.යන්නට තැනක් නොමැති කුමාර රෝහලේම අස්සකට වී රෑ පහන් කලේ කල යුතු වෙනත් දෙයක් නොවුන නිසාවෙන්.සන්ධ්‍යාගේ විස්තර මෙන්න මොවුන් දෙදෙනාගේද විස්තර කුමාරගෙන් දැනගත් වෛද්‍යවරයාටද මේ කථාවේ වේදනාත්මක බව දැනී මොවුන් දෙදෙනාට ඉන්න තැනක් පිළිසකර කර දීමට සැරසුනේ  ආදරය වෙනුවෙන්ද අහිංසක මේ ජීවිත දෙක වෙනුවෙන්දැයි මට තාමත් සිතා ගැනීමට නොහැකි විය.

රෝහලේ ප්‍රතිකාර ලබාගෙන අවසන් වූ ආදරණීය පෙම්වතුන් දෙදෙනාට දැන් ඉන්න තැනක් තියෙනවා.සතුටුයිද? ඔයාගෙ සතුට මට පේන්නෙ නෑ අනේ මටනම් ගොඩක් සතුටුයි? වෛද්‍යවරයාගේ යහළුවෙකු වන නීතිඥවරයෙකුගේ ඉඩමක පුංචියට ලෑලි ගේ පොඩිත්තක් සකසා දෙමින් මේ ආදරේට රුකුලක් දුන්නේ මිනිස්කමේ මහිමයද කියාපාමින්.වලි කාගෙන කොහොමහරි බලාපෙරොත්තු ඉෂ්ඨකර ගන්නට මේ දෙන්නට හැකි වුණා.දැන් එකම වහලක් යට මේ දෙන්නා ජීවත් වෙනවා.කුමාරත් කුලීවැඩ කරමින් හෝ කීයක් හරි හොයාගන්නේ සන්ධ්‍යාගේ බෙහෙත් සදහා ලොකු වියදමක් දරන්නට සිදු වන නිසා.සැරින් සැරේ අසනීප වෙන සන්ධයාට බෙහෙත් කරන්නට මෙන්ම මාසිකව ගෙදරට අවශවන දෑ පසයා දෙන්නට වෛද්‍යවරයාද අමතක කරන්නේ නෑ.

දැන් කුමාරටත් සන්ධ්‍යාටත් වයස අවුරුදු 80වකට ආසන්නව ඇත.සැරින් සැරේ රෝගී වුනත් සන්ධයාගේ ජීවිතය කොහොමහරි රැකගන්න කුමාරද වෙහෙසී වැඩකලාය.අවුරුදු 40ක පමණ කාලයක් සන්ධ්‍යා දියර වශයෙන් ආහාර ලබා ගත්තේය.එහෙත් දැනට අවුරුදු 15ක පමණ සිට සුප් වතුර පමණක් ආහාරයට ගත් ඇය අවුරුදු 5ක පමණ සිට කිරි පමණක් ආහාරය වෙනුවට ගන්නට තරම් ඇය රෝගී වී ඇත.ශරීර අභ්‍යන්තරයේ සිදුවූ පිළිස්සීම් නිසා මවක් වීමට පවා නොහැක වීම ගැන ඇය බොහෝ සේ තැවෙන්නීය.කිරි පමණක් ආහාරයට ගන්න නිසා සන්ධ්‍යාගේ මුඛයේ සිට දමා ඇති කෘතිම නල මසකට වරක් සුද්ධකිරීමට සිදුවන්නේ කිරිකහට නලය අවට බැදීම නිසාවෙන් බවයි වෛද්‍ය මතයනම්.ඈ මෙපමණ කලක් ජීවත් වීම ගැන ඔබටත් විශ්වාස කිරීමට අපහසු ඇති.මේ වන තුරුම තම සැමියාට ආහාර සකසා දෙන්නේ ඇගේ අතින්මයි.අවුරුදු 60-55 ක පමණ කාලයක් ආහාර නොගත් ඇය සැමියා වෙනුවෙන් ඒ කටයුත්ත මැනවින් ඉටුකරන බව ඔහුද පවසන්නේ කඳුලු සලමින්.එය ඇසූ මගේ නෙතටද කඳුලු ඉනුවේ මේ පුදුමාකාර ආදරේ වෙනුවෙන්.

බොහෝ සෙයින් වියපත්ව සිටින මේ දෙදෙනාව බලාගැනීමට අසල්වාසීන් සිටියද හැම වෙලේම කරදර කරන්න බෑ කියන කුමාර තාමත් ගල්වැඩපලක වැඩ කරන්නේ රෝගාතුරව සිටින ආදරණීය බිරිඳ තව දිනක් හෝ ජීවත්කරලීමට.එහෙත් ඔහුගේ ප්‍රාර්ථනය වන්නේ නම් ඇයව ඉක්මණීන් මිය යන්නේනම් හොදයි යන්නයි ඒ ප්‍රාර්තනය ඔබට හිතේ කේන්තියක් එක්කලද ඇයව දුටුවහොත් ඔබටත් එය සිතෙනු නොවනු මානයි.ජීවිතේ අන්ත අසරණව දුක් වින්ද ඇය තවත් දුක් විඳිනවා බලන් ඉන්න බැහැ‍.අනේ ඇය මියයනවානම් හොඳයි ඒ කුමාරගේ එකම ප්‍රාර්ථනයයි.එමෙන්ම කිසිදු ආත්මයක යළි ගැහැණු ආත්මයක්නම් ඇයට නොලැබේවා යන්න ඔහුගේ ඒකායන ප්‍රාර්ථනයයි..පිරිමියෙක් ගැහැණියක් වෙනුවෙන් කරන්න පුළුවන් එකම විවරණය මෙයයැයි මගේනම් මතය.

එහෙත් ඇයනම් ඇගේ ජීවිතය ගැන කිසිම විදියකින් කලකිරෙන්නේ නැති වගයි මා සමගනම් පැවසුවේ.ඇය එදා වගේම ඔහුට මෙන්ම ආදරයටද එදාටත් වැඩිය ආදරය කරන්නීය.පුදුමාකාර ආදරයක් මටනම් ඇය ගැන ඇත්තටම පුදුමයි.සංසාරගත බැදීමකින් හමුවූ මේ පෙම්වත් යුවල අදටත් පුදුමාකාර ආදරේකින් සෙනෙහසකින් ජීවත් වෙනවා පුංචි ලෑලි ගෙදරක කටුනායකට නුදුරු පුංචි ගමක.ඔයාලට ප්‍රශ්නයක් ඇතිවෙයි මේ දෙන්නගෙ ගෙවල් වල අය ගැන.සන්ධ්‍යාගේ පවුලේ උදවියනම් සන්ධ්‍යා මැරුණා යැයි කියමින් ජීවත්ව සිටින ඇයට 7 දිනකින් දානයද දී ඇයව පවුලෙන්ම ඉවත්කර ඇතිබවයි මටත් දැන ගන්නට ලැබුනේ.දැන් මේ දෙන්නාට අවුරුදු 80ක් හෝ ඊට ආසන්නව ඇති නිසා ඒ වයසේ නම් දෙකක් තමයි මේ දෙන්නට තියෙන්නේ.

සන්ධ්‍යා සහ කුමාර යනුවෙන්  උපකාර කල කුමාරගේ යහළුවා.මොවුන් දෙදෙනා වෙනුවෙන් උපකාර කල  වෛද්‍යතුමාගේ මිතුරාට සහ වෛද්‍යවරයා,  එතුමාගේ දරුවන් පිරිස (අදටත් පුලුවන් හැමවෙලේම සොයා බලමින් උදවු කරන)  අසල්වාසීන්ට මාගේ ප්‍රණාමය......

මමත් මේ දෙන්නව බලන්න යන්න අමතක කරන්නෙම නෑ.පඩිය අතට ගත්තුගමන් කිරිපැකට් දෙකකුත් අරන් මේ සීයයි අච්චි අම්මවයි බලන්න යන්න අමතක කලේම නෑ එහෙත් මාස 2-3 යන්න බැරි වුණ නිසා හිතට පුංචි බයකුත් තියෙනවා.අවසාන දවස් ටිකේ ආච්චි අම්මා ගොඩක් අසනීපයෙන් සිටි නිසා..මමත් දැන් අවුරුදු 2ක විතර ඉදලා මේ දෙන්නගේ දුක සැප බලන්න අමතක කලේම නෑ වැඩ රාජකාරී අධික වූ නිසා යන්නම බැරි වුණා.සනීපෙන් ඇතැයි නම් සිතන්න බෑ.තවත් අසනීප වෙලා ඇති.මගේනම් ප්‍රාර්ථනය ජාති ජාතිත් ඉපදෙනවානම් මෙවැනි බාධක නොමැතිව ඔවුන් ඔවුන්ගේම වී යළි ඉපදෙන්න කියා.

ලිවීමේදී ඇති වූ වැරදි අඩුපාඩුකම් නිසා කියවීමට අපහසුවක් වුණානම් ඒ වෙනුවෙන් සමාවන්න...

කථාව බැලූ ඔයාලා වචනයක් නොකිය යන්න අමතක කරන්න එපා.

Tuesday, May 29, 2012

උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ 2......(සත්‍ය කථාවක්)

උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ......(සත්‍ය කථාවක්) පළමු කොටස 
        

               වෛද්‍ය විද්‍යාව නොදියුණු කාලයක මෙවැනි දරුණු රෝගියෙකු ජීවත් විය හැකිද? ඇයට සිදු වූයේත් එයමයි.සල්ලිකාර පවුලක ඉපදුණු වාසනාවට ඇයව මොනයම් හෝ විදියකින් සනීප කරවන්නට සන්ධ්‍යාගේ පවුලේ උදවිය කටයුතු කරන ලෙස වෛද්‍යවරුන්ගෙන් ඉල්ලුවද සන්ධ්‍යාව නිරීක්ෂණය කල සෑම වෛද්‍ය වරයෙකුගේම නියමය වූයේ සන්ධ්‍යා දින 4ක් හෝ 5කින් මිය යන බවයි. මේ වන විටත් සන්ධ්‍යාට කල හැකි සියළුම වෛද්‍ය පතිකාර සිදුකලද ඇය මොහොතින් මොහත සුව වෙනු හැර මරණාසන්න විය.ජීවිතේ එකම ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවිතය පුජා කරන්නට පවා තීරණය කල ඇය ආදරණීය විය.සැබෑ ආදරියේ නුඹ වෙනුවෙන් මාගේ ප්‍රණාමය.මෙවැනි ආදරයකට ඇත්තටම උපමාවක් තිබිය හැකිද?


සන්ධ්‍යාගේ මේ ක්‍රියාව ගැන කිසිදු ආරංචියක් කුමාර නොවූයේ ඔහු රැකියාවක නිරත වී සිටි නිසායි.ඈත පළාතක කුලියට ගොයම් කපන්න, කුඹුරු අස්වද්දන්න,ඔහු පිටත්ව ගියේ ඉක්මණින් සන්ධ්‍යාව තමා ලගට ගැනීමට නම් කීයක් හෝ තම අත තිබිය යුතු බැවිණි.දිවා රෑ මහන්සි වී අතේ කීයක් හරි ඉතුරු කර ගන්නේ දහසක් ඇය වෙනුවෙන් බලාපොරොත්තු තබා ගනිමින්.ජීවිතේ ඇය තරම් ආදරියක් කිසිදා ඔහුට හිමි නොවන වග කුමාර හොදින් දැන සිටියාය.සියළු කරදර වලින් ඈ නිදහස් කරගෙන ඈත පළාතක ඈ සමග ජීවත් වන්නට දහසකුත් බලාපොරොත්තු හිතේ ගුලිකරන් කුමාර වෙහෙස වී වැඩ කලේය.


                ඉපදින හැම මිනිසෙකුම මරණයට දිනයක් දාගෙනයි මේ ජීවිතයට පය තියන්නේ.නමුත් මරණය අකාලයේ මරණයක් වුවහොත්? හිතන්න තියෙන්නෙ එක දෙයයි එයා අරගෙන ආවෙ ඒ ආයුෂ ටික විතරයි කියලා.එහෙම වුනත් මේ ආදර කථාවෙ අවසානය සන්ධ්‍යාගේ මරණයද?


                  මොහොතින් මොහොත මියදෙන්නට පණ අදින සන්ධ්‍යා දිහා වෛද්‍ය වරුන් පවා බලන්නේ පුදුමාකාර දුකකින්.මේ සිදුවීම සිදුවී දින දෙකකින් අසාධ්‍ය සන්ධ්‍යාගේ පවුලේ උදවිය වෙත වෛද්‍යවරයා ගෙනෙන්නේ  වෙත පුදුම සහගත ආරංචියක්.ලංකාවට පිටරටින් නැවකින් වෛද්‍යවරුන් රැගත් කණ්ඩායමක් පැමිණ ඇති වගයි. ඒ වෛද්‍යවරුන් ලවා සන්ධ්‍යාට ප්‍රතිකාර කිරීමට කටයුතු සිදුකිරීමට වෛද්‍යවරුන් උත්සාහ කරන බව සතුටින් කියා සිටියේය.පුංචි හෝ බලාපොරොත්තුවක් ඈ ගැන තියාගන්නට පවුලේ අයට හැකිවිය.මම හිතන්නෙ මේක බලන ඔයාටත්.ඔයත් කැමති වුනේ නෑ නේද සන්ධ්‍යා මැරෙනවට.ලොකු බලාපොරොත්තුවක් නෙමෙයි මේක. ( පිටරටින් වෛද්‍යවරුන් කණ්ඩායමක් ඇවිත් ලංකාවෙ අසාධ්‍යම රෝගීන් 10 / 20 සනීපකර දීමට ඉල්ලුවාලු මේක හරියටම කීදෙනෙක්ද කියල මට මතක නෑ.ඒ ගැන සමාවෙන්න.) පසුදිනම උදෑසන මාතරින් කොළඹට සන්ධ්‍යාව මාරුකර හැරියේ මෙම ප්‍රතිකාර ඈ හට කඩිනමින් ලබාදීමට උවමා වී තිබුණු නිසායි.කොහේදෝ තිබු පුංචි වාසනාවකට මෙම නැවට ඇතුලත් වෙන්නට ඈහට පුංචි වාසනාවක් ඉතිරිව තිබිණි.පුදුමයි එහෙම නේද? වාසනාව..... එහෙම කියන්න පුළුවන්ද ? වාසනාවනම් මෙහෙම වේවිද?....


                       ශරීර අභ්‍යන්තරයේ සිදුවූ විශාල පිළිස්සීම් තුවාල සනීප කරන්නට ඇත්තටම මෙම වෛද්‍ය කණ්ඩායමටත් නොහැකි බවයි ඈ නිරීක්ෂණය කල පිටරට වෛද්‍ය කණ්ඩායමද පැවසුවේ...(මම කිව්වේ මේක පුංචි බලාපොරොත්තුවක් කියලා.) නමුත් උත්සහය අත් නොහල වෛද්‍ය කණ්ඩායම මෙරට සිටින දින දක්වා ඇයට ප්‍රතිකාර කිරීමට කැමති වීය.ඔවුන්ගේ අවසාන ප්‍රථිපලය ලෙස වූයේ සන්ධ්‍යා හට උගුරේ සිට ආමාෂය දක්වා ආහාර ලබාගැනීමට කෘතිම නල මාර්ගයක් සවිකරලීමයි. මෙම වෛද්‍ය කණ්ඩායම අතින් සිදු කෙරුන සාර්ථකම සැත්කම ලෙස සන්ධ්‍යාගේ සැත්කම නිම කිරීමට ඔවුන් හට හැකිවිය.සන්ධයාගේ සැත්කමින් පසු නැවතත් ඇය මාතර රෝහලට මාරුකර යැවීය. පිළිස්සුම් තුවාල හරියාකාර සුව වීමට තව කාලයක් ඈහට රෝහලේ ගත කිරීමට සිදුවිය.


        විශේෂයි, සන්ධ්‍යා හට ආයෙ කිසිම දාක ආහාර ගැනිමට නොහැකි බව මම ඔයාලට මතක් කරන්නේ පුදුමාකාර දුකකින්.අදින් පසු සන්ධ්‍යාට සියළුම ආහාර ගැනීමට සිදු වන්නේ දියර වශයෙන් බව වෛද්‍යවරු නිර්දේශ කලේ ඈ හට වෙන කලයුතු ප්‍රතිකාරයක් නොවන බැවින්


                 සන්ධ්‍යාගේ සියලුම ආහාර මිශ්‍රකර ද්‍රවාකාරයෙන් ලබා ගැනීම වෛද්‍ය නිර්දේශය වුයේ ඇගේ පවකට.මටනම් හිතුනෙ එහෙමයි.මොනව වුනත් මැරෙන්න හිටපු ඇය මෙහෙම හරි බේරුන එක ගැන අපි සතුටුවෙමු.කථාව තවම ඉවර නෑ බලන්නකෝ ඉතුරුටික.මේ හැම දෙයක්ම ඉවර වෙනකම් කුමාරට ආරංචි වුනේ නෑ.හිතේ වූ අමුතුම හැගීමට දිනක් කුමාරව පුදුමාකාර විදිහට වෙහෙස කරන්නට විය.කුමාර රාත්‍රී නින්දේදී නපුරු සිහිනයක් දැක බියවී ඇහැරෙද්දී පාන්දර 4ත් පහුවෙලා.උදෑසන දකින හීන හැබෑ වෙනවලු.කුමාර කඩිමුඩියේ ලෑස්ති වුනේ ගමට යන්න.

                 දහවල් වෙද්දි ගමට එන කුමාරට අහන්න ලැබුනෙනම් එච්චර හොද ආරංචියක්නම් නෙමෙයි.සන්ධ්‍යාගේ පුවත ඇසූ ඔහු මහ හඬින් හඬමින් බිම ඉදගත්තේ ඒ වගේ නරක ආරංචියක් කවදාවත් අහන්න බලාපොරොත්තු නොවූ නිසා.සන්ධ්‍යාගේ අහිංසක මූණ කුමාරට මැවි මැවී පෙනුණි.ක්ෂණිකයෙන් නැගිටගත් ඔහු පියවර තැබුවේ රෝහලට යෑමට.

          අදනම් කුමාරට කිසිම බයක් ඇති වුනේ නෑ.කුමාර දුවල ගියේ අන්ත අසරණීව හොයාගෙන.වෙව්ලන දෙපා අකීකරු මනස විකාර කරද්දී  අමාරුවෙන් ඈ සිටි ඇද ළගට යද්දී හදවත පුපුරු ගසනවා ඔහුට දැනිනි."දෙවියනේ පුංචි මැණිකේ මොකක්ද මේ කරගත්තේ".කුමාරට තමන්ගේ ආදරිය වෙනුවට කුලමල පෙරට තබා කථාකෙරිණි.අහිංසකී ඇස් ඇරියේ තමන්ගෙ එකම ආදරේ බොහෝ දිනකින් දැක නොමැති නිසා දැක ගන්නට.ඇගේ දෑසෙන් කදුලු කැට අහුරුපිටින් කම්මුල් දිගේ බේරෙද්දි කුමාරට ඇය ගැන තරහක්ද ඇතිවිය ඉවසාගත නොහැකි වේදනාව ඇය අතරින් පිටකෙරුවේ ලෙඩ වූ ඇගේ කම්මුල මත කම්මුල් පහරක් ගසමින්.ඇය සියල්ල ඉවසීය.පුදුමාකර ඉවසීමක් ඇති ඇය සියල්ල ඉවසීය.ඇය දනී කුමාර පහර දුන්නේ තරහට නොව ආදරේට බව.එය මනාව ඔහුගේ ඇස් මත කදුලු කැට වලට ජනිත කරමින් තිබිණි."ඔයාට මොනාහරි වුණානම්".

         "අනේ පුංචි මැණිකේ.මෙහෙම දෙයක් කලේ ඇයි? සිදු වූ සියල්ල දැනගත් කුමාර බොහෝ කම්පා වීය.ජීවිතය මේ තරම් නපුරුද?අහිංසක හදවත්ම මේ තරම් පාරන්නට.සන්ධ්‍යා කුමාරගෙන් ඉල්ලීමක් කරන්නට විය."අනේ මාව මෙහෙන් අරන් යන්න." 

"ඔයා මාව මේ පාරනම් අරන් නොගියොත් මම මැරෙනවා."මෙච්චර හරියක් කල ඇය මෙය කරන්නට පසුබට නොවන බව කුමාර හොදින් දනී.


                   "සුදු මැණිකේ ඔයාට තාම සනීප මදි සනීප වෙනකම් ඉන්න."කොතරම් පැහැදිලි කලත් ඇගේ මුරණ්ඩු කමනම් අඩු නොවීය.ඇගේ තීරණය ඇය මොහොතකටවත් වෙනස් වූවේ නැත.ඇයට පරාජය වූ කුමාර ඇයව රැගෙන යන්නට තීරණය කලේය."සුදු මැණිකේ මම හෙට උදෙන්ම එන්නම්."

         කුමාර සන්ධ්‍යාගෙන් සමුගත්තේ අලුත් දිනයක අලුත් බලාපොරොත්තු සමගින් අලුත් ජීවිතයකට පෙරමන් තියන්නට.කුමාරට රාත්‍රී නින්ද නොගියේ ඉදිරි ජීවිතේ ගැන සැලසුමක් හදාගැනීමට.ඇයව කොහේ හෝ රැගෙන යා යුතුයි.එහෙත් එය හිතන තරම් ලේසි කටයුත්තකුත් නෙවෙයි.මේ දෙදෙනාගේ ආදරණීය දිවි ගමනට සහය දුන් කුමාරගේ යහළුවා තවත් උපකාර කරන්නට ඉදිරිපත් වුනේ මොවුන් දෙදෙනාට යන්නට තැනක් සකසා දෙමින්.උදෑසන සන්ධ්‍යා ළගට ගිය කුමාර රොහලේ කාටත් හොරෙන් සන්ධ්‍යාව රැගෙන යන්නට යහළුවාගේ උපකාර ඇතිව සියල්ල සූදානම් කරලීය.අමාරුම කාර්්‍යය වුනේ සන්ධ්‍යාව රෝහලෙන් පිටතට ගැනීමයි..




කුමාරටත් සන්ධ්‍යාටත් අලුතින් ජීවිතයක් ඇරඹිය හැකි වේවිද? 

මොවුන් දෙදෙනා අයියලා හසුවුනොත් ජීවිතේ සියළු බලාපොරොත්තු විසිරී යයිද? 

අසනීප සන්ධ්‍යා කුමාර රැගෙන ගියොත් ඔහුට ඇය ජීවත් කරන්න පුළුවන් වේවිද

  උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ 3 (අවසාන කොටස) ඊළඟ පොස්ට් එකෙන්  අමතක නොකර බලන්න.....        




                    

Saturday, May 26, 2012

උපමාවක් නැති සැබෑ ආදරේ......(සත්‍ය කථාවක්)

               ආදරය කියන්නේ ලබා ගැනීම (හිමිකර ගැනීමම) නෙවෙයි.ඊට එහා ගිය පුදුමාකාර දේකට මොන වගේ වචන දාල අර්ථකතනයක් දෙන්නද කියලනම් මට තේරෙන්නෙ නෑ.ආදරයට හරිම අර්ථකතනයක් දෙන්න අපි කාටවත් බෑ.ඒත් අපි හැමෝම ආදරය කරනවනෙ ආදරේ කරල තියනවනේ ඇයි අපිට ආදරේට හරි අර්ථකතනයක් දෙන්න බැරි. අර්තකථනයක් දෙන්න බැරිනම් ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවිතේම කැප කරන්න පුළුවන්ද? ජීවිතේම එකම ආදරය වෙනුවෙන් මියයන්න පුළුවන්ද නොලැබුන ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවිත කාලෙම බලන් ඉන්න පුළුවන්ද? ඔයාට ආදරේ අහිමි වුණානම් ඒ ආදරේ කල කෙනාගෙ අනාගතය වෙනුවෙන් හදවතින් සුභ පතන්න පුළුවන්ද?එයා පටන් ගත්ත අළුත් ජීවිතයට ආශිර්වාද කරල නික්ම යන්න පුළුවන්ද? එහෙනම් ඔබ හරියටම ආදර කල කෙනෙක් ආදරය ගැන දන්න කෙනෙක්

            දෙන්නෙක් ආදරය කරන්නෙ අවසාන හීනය / අභියෝගය විවාහය කියන කඩයිම කොහොම හරි පහු කරන්න.ඒත් ආදරය කරන කීයෙන් කීදෙනාටද තමන්ගෙ ආදරේ ජීවිත කාලෙටම තමන් ලග තියාගන්න පුළුවන් වෙන්නෙ.අඹු සැමියන් වී සෙනෙසහ බෙදාගන්න, දරු පැටවු දෙතුන් දෙනෙක්ගෙ අම්මයි අප්පච්චියි වෙන්න.මේ ජීවිතේ හරි පුදුමාකාරයි.හිත ඉල්ලන දේ ලැබෙන්නෙ නෑ ලැබුනත් වැඩිකල් පවතින නෑ.ලෝක ධර්මය කියල හිත හදාගන්නත් බෑ.එහෙම නේද? හැම ආදර කථාවකම කදුලු සාගරයක් පිරිල තියෙනවා.ආදරේ දිනාගත්ත පෙම්වතුන්ගෙ ජීවිතවලට එබිල බැලුවොත් කොයිතරම් බාධක කම්‍කටොලු පිරිච්ච ජීවිතද? අභියෝග හමුවේ නොසැලී ඉදිරියට ගියපු අය දිනුම්.

              අභියෝග ජය ගන්න හිත් දෙකම එක වගේම ශක්තිමත් වෙන්න ඕනි එක්කෙනෙක් හෝ වැටුණොත් වැටුණම තමා. බලන්නකෝ ඒවගේම ආදරණීය කදුලු කථාවක් ආදරේ වෙනුවෙන් ජීවිතේම කැප කරන ආදරණීය දෙපලක්.ආදරේ හිමිවේවිද අහිමිවේවිද කියලා.

               මාතර  පැත්තෙ සිද්ධවුණ ඇත්තම ආදරණීය කථාවක්.පිටිසර ලස්සන ගමක් පුදුමාකාර ලස්සන සුන්දර ගමක්.ගමේ සුන්දර කම වැඩිකරන්න ගමට හිටිය ලස්සන පුංචි කුමාරිකාවක් නම අපි දැනට දාමු සන්ධ්‍යා කියලා.ඇත්තටම ඇගේ  ලස්සනට කියන්න බැරි තරම්. ඒ ලස්සන දෙගුණ කරන්න තරම් ඇගේ අහිංසකකම.දිගම දිග කොණ්ඩය ලස්සන ඇස් පිහාටු දුඹුරුපාට ඇස්දෙක පුදුමාකාර ලස්සනක් ඇයට එක්කලේ පැහැපත් සිරුරේ වර්ණය. දකින කොල්ලෙක් පිස්සු වැටෙන්නෙ ඉස්සෙල්ලාම ඒ ලස්සනට.ගමටම තිබුණ සල්ලිකාර පවුලේ බඩපිස්සිය වුනේ නංගිට පණටත් වඩා ආදරය කරන අයියලා 6 දෙනෙක්ගේ පුංචි දඟකාරිය වෙමින්.නංගිව ඇස් දෙක වගේ බලාගන්න ආදරණීය අයියලාගෙන් ඇයටනම් තිබුනේ පුදුමාකාර කරදරයක්.ආදරේ වැඩිවුණාමත් අපිට හරි කරදරයිනෙ එහෙම නේද? අන්න ඒවගෙයි එයාටත්.සෙරෙප්පු දෙකක් නැතිව එළියට බහින්නවත් තහනම්.තව ඒ ගැන මොන කතාද.හැම වෙලේම කවුරුහරි පස්සෙන්.

                පුංචි කෙල්ල පාසලේ හිටපු ලස්සනම කෙල්ල.ටිකෙන් ටික තරුණ වෙන්නෙ තව තවත් පුදුමාකාර ලස්සනක් එක්කරමින්.ඒකාලෙ වැඩිපුර ඉගන ගන්නෙ නෑ අටපාස් කිව්වම අද කැම්පස් ගිහින් ඩිග්රිය ගැහුව වගේ තමයි 5 වසර 6 වසරින් නැවතිලා ගොයම් කපන වැඩ වලට හවුල් වෙනවා.ඒ නිසා ගොඩක් ළමයි ඉස්කෝලෙ යන්නෙම නැති තරම්.8 වසරෙදි තියෙන විභාගෙ හරියට A/L වගේ ( ඒකාලෙ ගැන හරියටම දන්නෙ නෑ ඔක්කොම අහල දැනගත්තුවා) කොහොම නමුත් සන්ධ්‍යා හොදට ඉගන ගන්නවා වෙන බලපෑමක් නැති නිසා.ඉස්කෝලෙ හිටියෙත් 8 වසරෙ ළමයි 12 දෙනයි.සන්ධ්‍යා වෙනුවෙන් දකින ඕනිම කෙනෙක් ආස වෙන අතරේ සන්ධ්‍යාට ආදරේ කරන කෙනෙක් පංතිය ඇතුලෙ හිටියා කුමාර කියලා.දකින හැම කෙනාගෙන්ම වසන් වුණාට සන්ධ්‍යා කුමාරගෙන් නම් වසන් වුණේ නෑ.ටිකෙන් ටික මේ දෙන්න අතරේ ආදරයක් ඇතිවෙන්න මහ කාලයක්නම් ගත වුණේ නෑ.කුමාර කියන්නෙ  දුප්පත් පවුලක කෙනෙක්.

                  ඒකාලෙ මිනිසුන් බෙදල වෙන් කරනවා ජාති කුලමල නිසා. ලෝකය දියුණු වෙන්න දියුණු වෙන්න ඒ වගේ දේවල් නැති වුන නිසා අද කාලෙ අය ඔය ගැන වැඩියමක් දන්නෙ නම් නැතුව ඇති.ඔයාල තියා මමවත් දන්නෙ නෑ මේ කථාව නිසාම මට ඒ ගැන දැනගන්න උවමනා වුන නිසා ටිකක් දැනගත්තා 

ගොවි කුලය- ගොවිතැන්කරන්නා
රදා කුලය-රෙදි සෝදන්නා
කරා කුලය-මාළු අල්ලන්නා
බෙරව කුලය-බෙර වයන්නා
නවන්දණ්ඩ කුලය-යකඩතලන්නා
දුරා කුලය-
ඔලී කුලය
(වාසගමින් කුලය හොයාගන්න පුළුවන් කියලයි මම දැනගත්තේ යට පත් වුණත් පැරණි අයගේ හිත්වලනම් මේවා තාම තියෙනවා) 

              කුමාර කියන්නෙත් රදා කියන අඩුකුලේ ඉපදුන කෙනෙක්.සන්ධ්‍යා කියන්නෙ ගොවිකුලයේ ඉපදුණ කෙනෙක් ඒ කාලයේ ගොවි කුලය හැදින්වුනේ උසස්ම කුලය විදියටලු. දැන් කථාව තේරෙනව කියලද හිතන්නෙ. නෑ කථාව වෙනස් ඉතුරු ටිකත් බලන්න.කොහොම හරි සන්ධ්‍ය ගෙයි කුමාරගෙයි ආදර කථාව අයියලාගේ කණට වැටුනෙ මේ දෙන්නගෙ අවාසනාවට.අවසානෙ සිද්ධ වුනේ සන්ධ්‍යාට ඉස්කෝලෙ ගමන නවත්වන්න.ඉස්කොලෙ ගමන නැවතුනත් ආදර කථාවනම් නැවතුනේ නෑ."ආදරේ කොහෙදෝ බාධා නැත්තේ " ඔයාට එහෙම හිතුණ නේද? එහෙම හිතල මේ දෙන්නත් හැමෝගෙම ඇස් වහල කොහේදී හරි හම්බවෙලා දෙන්නට දෙන්න චුට්ටක් මූණ දැකගන්නවා.ආදරෙන් ලංවෙලා කථා කරකර ඉන්න බැරි වුනත් දැක ගත්තත් මේ දෙන්නට ඇති.

                    මේ සම්බන්ධෙ නවත්තන්න සන්ධ්‍යාගේ අයියලා ගොඩක් දේවල් කලත් හරි ගියේම නෑ.කුමාරගෙ ගෙදර අය ගමින් පලවා හරින්න තීරණය කලේ මේ කථාව කොහොම හරි ඉවර කරන්න. "උඹට වෙන මිනිහෙක් හිටියෙම නැද්ද  ඔය රදාවා නැතුව"   පුදුමාකාර විදියේ අපහාස හිරිහැර මැද්දේ සන්ධ්‍යා ජීවත් වුනේ කවදාක හෝ කුමාර එක්ක ජීවත් වෙන්න ජීවිතයක් තියාගන්නම ඕනි නිසා.කුමාරගෙ පවුලෙ අය නොයෙකුත් හිරිහැර මැද්දෙ ගමේ ජීවත් වුණේ හරිම අමාරුවෙන්.වෙනදටත් වඩා ගමෙන් වෙන් වුණ පවුලක් වුනේ අඩුකුලේ ඉපදුන පවට.හිරිහැර  මැද ඉවසන් හිටියත් බැරිම තැන කුමාරගෙ පවුලෙ අය ගමෙන් පිටවෙන්න තීරණය කලා.එහා ගමට.එහා ගමටනෙ කියල ඔයාට හිතුණට ගමක් කොච්චර විශාලද ඒ දවස් වල.කොහොමින් හරි ආදර කථාවට ගොඩක් බාධා ආවා.පුංචි කුමාරිහාමිනම් එදාටත් වැඩිය අද ගොඩක් ආදරෙයි කුමාරට. ලියමනක් කාගෙ අතේ හෝ යවා ආදරය රැකගන්න ඈ ගොඩක් ලොකු වෙහෙසක් දරන්න සිද්ධ වුණා. 

                 මේ කරදර නිසාම මේ ආදරේ වෙනුවෙන් මේ දෙන්නගෙ වයසෙ කොල්ලො කෙල්ලො මේ දෙන්නට උදවු කලා.ආදරේ වෙනුවෙන්.ගොඩක් දවසක්‍ දෙන්නට දෙන්න නොදැකපු නිසා දැකගන්න පොඩි උදවුවක් ඉල්ලගෙන යාළුවන්ගෙන් අයියලා මග ඇරල මේ දෙන්නා හම්බවුනේ යාළුවොත් වටේට ඔත්තු බලන්න තියාගනිමින්.සන්ධ්‍යාගේ දුක අහපු කුමාර ඇගේ හිත සැනසුවෙ ආයෙ බලන්න එනවා යැයි පොරොන්දු වෙමින් එදාට ඔහු සමග කොහේ හෝ යාමට එන්න යැයි කියමින් (හරියටම කියනවනම් පැනල යන්න දිනයක් දාගන්නයි මේ ඇවිත් තියෙන්නෙ) 

                        අවාසනාව කොයිතරම්ද මේ අහිංසක ආදරේ.මේ දෙන්නගේ මේ හමුවීම අයියලාගේ කණට වැටුනේ තවත් ප්‍රශ්න රාශියක් උපද්දවමින්.කුමාරයි සන්ධ්‍යයි හමුවූ වග දැනගත් සන්ධ්‍යාගේ අයියලා හැසිරුණේ පිස්සු හැදුණ බලු රංචුවක් ගානට.සන්ධ්‍යාගේ අම්මා තාත්තා පවා ඇයට මෙම සම්බන්ධයට විරුද්ධ වූ බැවින් ඇයට ඇය පමණක් ඉතිරි විය.එහෙත් කොතරම් බාධක ආවත් කුමාර අත්නොහරින බවට ඇය ඇයටම පොරොන්දු කරගෙන මේ බාධකයත් මැඩගෙන ඉදිරියට යන්න හිත හදාගත්තාය.පිස්සු බල්ලන් සේ හැසිරුන අයියලා සන්ධ්‍යාව කාමරය තුලට දමා පහර දුන්නේය.ආදරය හමුවේ වේදනාවන් ඉවසා ගැනීමට ඇය මහත් වෙහෙසක් දැරීය.''උඹ ආයෙ මේ ගෙදරින් හෙලවෙනවා බොරු''
සන්ධ්‍යාගේ වැඩිමල් සොයුරා බැන වදිමින් කීවේය."උඹට ඕනි අපිට තියෙන නම්බුව නැති කරන්න ගමේ වුන් අපිට හිනා වෙනව බලන්න" පුදුමාකාර හිරිහැර අපහාස අතරින් ඇය තව තවත් පීඩා විදීය.

                  අයියලාගේ කේන්තිය ඉවරයක් නැත.ඇයට ගෙදරින් පිටවන්නට නොහැකි අයුරින් සියල්ල සැලසුම් කර ඇයට පය බිම තියන්නට බැරි වෙන්නද  දඬුවම් කරන්නට වූයේ ඉතා සාහසික ලෙස.නිලතල ගරු නම්බුනාමයන් නිසා අහිංසක පවුලේ බාලම සහෝදරියට කුරිරු වද හිංසා දුන්නේ හිත්පිත් නැති ලෙසටය.සන්ධ්‍යාගේ කකුලේ යටිපතුල් පලා ඒවාට ලුණු වතුර එක්කලේ මිනිස්කමද පහත් තත්වයට පත්කරමින්.වේදනාවේ පතුලටම සිරවූ ඇය වේදනාව මැඩ ගන්නට ඇගේ එකම ආදරේ සිතින් සිහිකරන්නට පවා ඇය ආදරණීය පෙම්වතියක් විය.මේ හැම දෙයක්ම මම ඉවසනවා කුමාර ඇය ඇයටම දවසකට දහස් වරක් මිමිණීය.පොලොවේ පය ගසන්නට පවා නොහැකි වූ ඇය තුන් මසක් පමණ වේදනාවන් සමග ඇදක් මත ගත කරන්නට සිදුවිය. 

වේදනාවන් තුලම සිරවූ ඇය තෙමසකට එකම ඇදේ කල් ගෙවීය.කකුලේ වූ තුවාල හොදවෙමින් පවතී.නිවසේ වෙනදාට වැඩියෙන් යමක් වන බව ඇයට වැටහිණි.නමුත් එය කුමක්දැයි දැන ගැනීමට ඇයට අවශ්‍ය නොවීය.මලත් කමක් නෑ ඇයට ජීවිතයද එපා වීය."කුමාර මොනවා කරනවා ඇත්ද? එයා දුකෙන් ඇති මං ගැන ආරංචි වෙලා නොතිබුණොත් හොදයි නැත්තම් එයා දුක්වෙයි." ඇයට නිතරම කුමාර සිහිවිය.කුමාරත් මේ අතරතුර ඇය විදින වේදනාවෙන් මුදා ගැනීමට කිහිප වරක් පැමිණියද ඒ සියලු අවස්ථාවන් අසාර්ථක වූයේ ඔහුගේ හැම පැමිණිමක්ම සන්ධ්‍යාගේ අයියලාට හමුවූ බැවිණි.ඒ ගැන කිසිදු දෙයක් සන්ධ්‍යාට දැන ගැනීමට නොහැකි විය.කුරිරු පහරකෑම් වලට පත් වූ කුමාරද සන්ධ්‍යාව ජීවිතෙන් අයින් කරන්නට නොසිතූහ...


හැමදේම මැරෙනකම්නෙ. ජීවත්වෙන්න බැරිනම් මැරෙනවා.සන්ධ්‍යාගේ තිර අධිෂ්ඨානය දැන් එයම විය.කකුලේ තුවාල සුව වූ සන්ධ්‍යා තුන්මසක් පමණ සිටි කාමරයෙන් එළියට ගත්තේ නොසිතූ වෙලාවක.වෙන්නේ මොකක්දැයි ඇයටවත් තේරුමක් නැත.වෙනදා මෙන් නොව මව පියාද ඇයට ආදරෙන් කථා කරන්නට විය.මෙපමණ කලක් කුරිරු ලෙස වදහිංසා කල සොහොයුරන් පවා මහත් සෙනෙහසින් කථා කලේ පුංචි කාලයේ මෙන් හරි ආදරණීයව.මොකක්දෝ වෙනසකට මුල පුරනවා ඇයට දැනිනි.ගෙදර අසල්වාසීන්ගෙන් පිරී තිබිණ.හැමෝම කුමක් හෝ වැඩක නියැලීය.ඇයට වැටහිනි.මව සොයා ගොස් මවගෙන් විමසුවේ "අම්මේ පොඩි අයියා බඳිනවද කියායි "පොඩි අයිය නෙමෙයි හෙට බඳින්නෙ උඹ එහා ගමේ දිසාසේකර හාමුගෙ ලොකු පුතා.අපේ මූණෙ දැලිගාල පවුලම විනාස කරන්න කලින් .හෙන ගැහුවා සේ ඇසුන දෙයින් කල යුතුදේ මොකක්දැයි පවා ඇයට සිහිවන්නේ නැති තරමට ඇයව මහත් කම්පනයකට ඇති කලේය.

සන්ධ්‍යා දිව ගියේ කිසිම අරමුණක් නැතිවම.වේදනාව ඉවසාගත නොහැකි සන්ධ්‍යා ගබඩාකාමරයේ තිබූ රබර් ඇසිඩ් බෝතලය කටට ගත්තේ කුමාර නැති ජීවිතයෙන් මට පලක් නැත යයි සිතමින්.රබර් ඇසිඩ් පානය කල ඇය පුදුමාකාර වේදනාවකින් බිම පතිතවනු දැක්කේ සන්ධ්‍යාගේ බාල සහෝදරයායි."අම්මේ ‍අම්මේ පොඩ්ඩි ඇසිඩ් බිව්වා" සන්ධයාට එය හොදට ඇසුනි.මහත් වේදනාවකි ශරීරයම පිලිස්සීයන හැටි ඇයට දැනින.සන්ධ්‍යාගේ අයියලා ඇයව වහා රෝහල් ගත කෙරිණ..  

සන්ධ්‍යා මිය යයිද?   ජීවත් වෙයිද? 

කුමාරටයි සන්ධ්‍යාටයි මේ දෙන්නගෙම කියලා ආදර ලෝකයක් හදාගන්න මේ දෙන්නට පුළුවන් වේවිද? 

සන්ධ්‍යා මිය ගියොත් කුමාර ජීවත් වෙයිද?

පොස්ට් එක දිග වැඩිවුණ නිසා ඊළඟ පොස්ට් එකෙන් ඉතුරු ටික බලන්න එන්න අමතක නොකර.....